Ford Model T – 1917 – LCP

LCP = Light Car Patrol = een licht voertuig bestemd voor patrouille taken, bewapend.

De Ford Model T is een alom gekend voertuig uit het begin van vorige eeuw. Het was de eerste auto die financieel bereikbaar was voor de middenklasse die op hun beurt de mobiliteit leerde kennen zonder afhankelijk te zijn van paard en kar.

De Ford T werd geleverd in verschillende uitvoeringen zoals 2 of 4-deurs, platform, pick-up of truck, open of met gesloten cabine enz …

Ook de militairen hadden interesse in dergelijke voertuigen en de Australian Mounted Division nam verschillende van deze Ford T’s in dienst. Deze voertuigen waren in Engeland gebouwd in de aldaar gevestigde Ford fabrieken.

Zij bewapenden deze voertuigen met een Lewis machinegeweer en noemden deze LCP waarbij zij ze in 1917 – 1918 ingezet hebben in Egypte en Palestina. Laten we niet vergeten dat Palestina in die tijd behoord tot het Ottomaanse Rijk (Turkije) en dat zij de kant van Duitsland gekozen hadden. Wie ooit de film “Lawrence of Arabia” gezien heeft zal zich de scène herinneren waar zij de Turkse colonne aanvallen .

Specificaties:

Gewicht voertuig: 1000 Kg

Motor: Ford, 4 cyl., 2,9 L, 22,5 Hp

Max. snelheid: 70 Km/Hr

Bereik: 400 Km

De bouwdoos:

Merk: ICM, nr. 35663, schaal 1/35, plastiek.

De onderdelen zitten vervat op 2 zandkleurige gietramen en 1 doorzichtige.  Het is duidelijk dat deze gietramen onderdelen bevatten voor andere versies van de Ford T; modellen die het onderwerp uitmaken van andere kits van ICM.

De instructies geven duidelijk aan welke onderdelen niet geschikt zijn voor dit model. Wat wel opvalt is dat je de keuze hebt uit 2 radiatorroosters; 1 met een embleem op zoals op de boxart en 1 zonder embleem. Op het moment van opstarten van deze kit koos ik voor deze met embleem zoals het model voorzien op de bouwdoos. Pas later zou ik via via in het bezit komen van de foto van de originele voertuigen waarop de kit gebaseerd is.

De decals bieden keus uit 2 voertuigen, deze met het embleem en deze zonder, maar beiden dienstdoende in Palestina in 1918.

De bouw:

Zoals dikwijls start de bouw met de motor welke in een later stadium zichtbaar kan blijven of niet maar je hebt die zeker nodig om de ruimte vooraan op te vullen.

Het chassis en de bodemplaat komen in één stuk (A20) en je moet vlug beslissen welk radiatorrooster je zal gebruiken op je voertuig. Dit is immers in één stuk gespoten met de ophanging vooraan en moet op de bodemplaat verlijmd worden. Pas als dit gebeurd is kunnen de motor, benzinetank en uitlaat bevestigd worden. Vervolgens volgt de aandrijving naar de achterwielen met vering en besturing vooraan. Bij die besturing moet je opletten of je een left hand drive (stuur links) of een right hand drive (stuur rechts) op je voertuig hebt want de kit voorziet beide onder de nummers A32 of B29 maar de Aussies hadden right hand drive.

In dit vroeg stadium heb ik beslist om reeds onderdelen te schilderen. Alles kreeg eerst een primer Spectrum grijs, aangebracht door middel van een spuitbus. De motor en radiator werden hierna zwart gespoten. Wat schilderen betreft ben ik een beetje een “enfant terrible” door het gebruik van spuitbussen want ik werk niet graag met een airbrush omdat dit zeer veel tijd opslorpt en het mij tegen steekt dat deze telkens verstopt geraakt en moet gereinigd worden.

Reeds in een vroeg stadium raad men aan om de wielen te plaatsen maar ik hield deze voorlopig achterwege. Het voertuig op de kit cover heeft witte banden en ik wou hier wel eens iets meer over weten. Wat opzoekwerk leerde mij dat de vroege modellen T standaard geleverd werden met witte banden. Deze banden waren zeer geschikt op aarde- en grintwegen. Pas toen men begon met het aanleggen van verharde wegen in steen of macadam werd men gewaar dat deze witte banden gevoelig waren aan vroegtijdige slijtage. Ten einde dit tegen te gaan begon men met het toevoegen van de zwarte kleurstof welke de banden steviger maakte en nog later kwam het proces van vulkanisatie van banden. Vermits mijn Ford T in Palestina gebruikt werd bleken de witte banden dus historisch correct.

De laadbak van deze pick-up versie levert geen problemen bij de montage, de stukken passen perfect. Ook de zitbank kan dan gemonteerd worden maar vermits die boven de benzinetank ligt is het beter  om die onderdelen eerst te schilderen en te verweren. Veel moet het niet zijn, het zit grotendeels verstopt, maar de benzinetank is wel zichtbaar aan de onderzijde en daar moet je mijn inziens rekening met houden.

Hierna volgt de samenstelling van de cabine van de bestuurder.

3 pedalen op de vloerplaat, het bovenstuk waar de voorruit op moet komen en 2 zijpanelen met de portieren. Zorg er voor dat dit mooi uitgelijnd is. Op het vuurschot komt binnenin nog een box met magazijnen voor het machinegeweer en dit moet je dus op voorhand schilderen. Het geheel goed laten drogen alvorens het aan te sluiten op het chassis en de bak achteraan.

Eens dat gedaan is, kan je de motorkap plaatsen. Je kan in principe deze motorkap half open laten maar voor de stevigheid en de aansluiting met de radiator besloot ik toch maar deze gesloten te houden. De koplampen en de carbuur lampen liet ik achterwege tot het einde. Het voertuig is nu duidelijk herkenbaar en het plaatsen van de stuurkolom met stuur is de volgende stap. Opletten want je moet een onderdeel (regeling handgas) bevestigen op de stuurkolom.

De zitbank van de bestuurder krijgt hierna zijn rugleuning en ook het statief voor het Lewis machinegeweer kan geplaatst worden. De afwerking gebeurd door het plaatsen van het reservewiel, een materiaal box en 2 waterblikken. Hierna de tot nu toe achter gelaten onderdelen zoals de lampen, slinger vooraan, Lewis gun en natuurlijk ook de wielen. De kit voorziet ook een opgevouwen bache hangende aan de rechter zijkant van de laadbak.

Beschildering:

In het algemeen een grijze primer van Spectrum gevolgd door de hoofdkleur Tamiya TS-46 Light Sand. De instructies raden aan Tamiya XF59 Sand te gebruiken maar ik vond dat de TS-46 meer gelijkenis toonde met de kleur op de boxart. Radiator rooster zwart, banden wit, waterblikken eveneens wit. Lewis gun in gun metal, de zitbank zwart doch met een blauwe schijn ten einde de leder look wat terug te geven.

Washes met Tamiya panel liner, bijwerken van foutjes met AK Real Colours.

Conclusie:

Een heel leuke, redelijk snelle en propere bouw zonder grote problemen. Als je de basis regels zoals wegwerken van bramen en uitwerppunten volgt, dan hou je er een mooi voertuig aan over.

ICM voorziet een gans gamma Ford T modellen maar het is zeker niet moeilijk om van deze kit ook civiele versies te bouwen. Heb je interesse in een ongewoon voertuig of in de periode waarin ze rondreden, ga er dan voor !